۵ شهریور ۱۴۰۵
روحالله هراتی_ شورای شهر در مدیریت شهری، نماد جمع، وحدت و تصمیمگیری گروهی است؛ اما آنچه اخیرا در فضای مجازی و کوچهپسکوچههای خبری گرگان شاهد آن هستیم، تصویری کاملاً متفاوت و البته نگرانکننده است؛ تصویری از اعضایی که به جای تمرکز بر موضوعات شهری بر روی خودشان تمرکز کردهاند.
برای یک پروژه ساده یا یک افتتاحیه کوچک، شاهد هجوم چندین عضو شورا هستیم که هر کدام با میکروفونهای یقه ای، در پی ضبط جملاتی با شور و هیجان هستند تا در پیجهای شخصی خود منتشر کنند. این یعنی چه؟ آیا ما با یک شورای شهر روبرو هستیم یا با کلاسی از کاندیداهای همیشگی که در هر فرصتی میخواهند از قافلهی دیده شدن عقب نمانند؟
نکته تلختر زمانی رخ میدهد که شکاف میان نمایش و واقعیت عمیق میشود. وقتی رسانهها با گزارشهای تصویری، از مشکلات واقعی مردم در یک منطقه سخن میگویند، پاسخ برخی از اعضای محترم شورا، نه پیگیری میدانی و پاسخگویی به آن بحران، بلکه ارسال ویدئوهای موقعیتی از حضور در مراسمهای شبانه است
به عنوان مثال، اخیرا پایگاه خبری پریشهر با انتشار عکس و فیلمی از معضل پارک خودروها در حدفاصل دو مجتمع تجاری “آفتاب ۲ و ۳”، هشدار داد که این موضوع در حال تبدیل شدن به یک معضل جدی است؛ اما در کمال ناباوری، هیچیک از اعضای شورا یا مسئولان شهرداری توجهی به این گزارش نکردند و این در حالی که درست در همین روزها، شاهد بودیم که همان افراد مشغول ضبط ویدئوهایی از محل طرحها یا موقعیتهایی بودند که بیشتر به شوآف شباهت داشت تا نظارت بر اجرای طرح.
جناب آقایان عضو شورا؛ مردم از شما محتوای ویدئویی برای پیجهای شخصیتان نمیخواهند؛ مردم از شما حل مسئله میخواهند. وقتی حضور شما در یک مراسم، جایگزین پیگیری شما برای یک مشکل مردمی میشود، یعنی جایگاه شورا از مدیریت شهری به مدیریتِ ویترین تنزل یافته است.
وقت آن رسیده که میکروفونها را کنار گذاشته و به جای دیده شدن، به دیدن مشکلات مردم مشغول شوید.
