مهشید گودرزیان- روی صندلی شاگرد نشسته بود. شانه های پهن و سر بزرگ کم مویش نمی گذاشت جلو را ببینم. صدای بم و سنگینش اما واضح در گوش می نشست. «دهه ۷۰ بود آقا. دقیق نمیدونم چه سالی ولی وسطاش بود.اون سالها شلوار لی جرم داشت… سنگین… پای هر کی می دیدن فقط بهش شلیک نمی کردن! آقا بدجور بگیربگیر بود. یادمه شب یلدا بود. مهمون داشتیم و قرار بود هشت خونه باشم. اون وقتها هم یادته دیگه آقا. یه گرگان بود و شالیکوبی و دوردور. ...